Spreek je moerstaal
Ik heb een ongelofelijke hekel aan bullshit managerstaal. Gaat nergens over, het is opgeblazen onkunde. Tot mijn genoegen kwam ik op het spoor van deze oude Unox-reclame (via Dunglish).
Ik heb een ongelofelijke hekel aan bullshit managerstaal. Gaat nergens over, het is opgeblazen onkunde. Tot mijn genoegen kwam ik op het spoor van deze oude Unox-reclame (via Dunglish).
De tekstschrijvers onder u kennen misschien Trevor Cook wel. Een bezig baasje op het gebied van marketing en verkoop. Een echte Amerikaanse jongen, dus Schrijft Hij Alles Met Hoofdletters. Iets Dat We Hier Vaak Als Irritant Ervaren. Neemt niet weg dat Trevor veel teksten test, of zijn materiaal goed jat, dat weet ik niet. Hij heeft nu acht typen kopregels die verkopen op een rijtje gezet. Handig voor als u ons niet wilt inhuren, maar zelf aan het schrijven slaat.
Help is een bedrijf dat pijnstillers en pleisters in een prachtige verpakking heeft gestopt. Niet zomaar een leuk design trouwens. Help gaat verder. Hun website blinkt uit door helderheid. Zelfs hun ‘press kit’ is bij mijn weten uniek vanwege de helderheid van de boodschap. Een verademing in een wereld waarin producenten over elkaar heen buitelen met ingewikkelde, onbeduidende, opgeblazen reclametaal. Help is een voorbeeld voor Philips.
Een tijdje geleden hoorde ik iemand op de radio zeggen in het kader van moderne milieuvriendelijkheid (ik weet niet meer wie, sorry): “Of al die bedrijven menen wat ze zeggen, of dat ze het voor de buitenwereld doen, interesseert me niet zo. Ik vind het belangrijker dat ze iets doen.” Daar zit wat in, al is het wel heel erg resultaatgericht. Maar grote SUV’s bijvoorbeeld die aangeprezen worden als ‘groen’ omdat ze minder bezineslurpen dan het type hiervoor? ‘t Is op zijn zachtst gezegd discutabel. Of zoals hier in Deventer lange tijd op billboards werd geverfd: “Ga toch fietsen!”
Hoe dom kun je als marketeer zijn? Erg dom. Door bijvoorbeeld een bed voor meisjes van zes jaar op de markt te brengen en het ‘Lolita’ te noemen. U kent Nabokov’s Lolita niet? Geeft niet hoor, daarvoor hebben we encyclopedieën, zoekmachines en woordenboeken. Echt dom bent u pas als u PR-dame bent en op de commotie reageert met: “Er zijn niet zoveel mensen in de wereld die het boek of de film Lolita kennen.” Als je dat zegt ben je van een andere planeet.
De actie van die aloude, overheerlijke Potter’s loopt al een tijdje, maar daar was ik nog niet achter. Jammer. Want de opzet is prachtig en de moeite waard. Gelukkig kunt u nog tot 30 april meedoen. Voor nieuwerwetse woorden (vaak Engels dus) mag u passende en betere oud-Hollandsche equivalenten verzinnen. Uw kans op taalverrijking dus en die mag u niet laten lopen. U kunt er bovendien een zakgrammofoon mee winnen.
De Franse spoorwegmaatschappij SNCF gaat (chemische) geuren verspreiden in treinstations. Al naar gelang het seizoen is dat de geur van groene appels, thee, honing, kruiden of dennenhout. De bedoeling is ongetwijfeld dat de Fransen daardoor aangenamer treinen. Maar als ik er zo over nadenk… nee, doet u mij maar de geur van vers gebakken brood.
Albert Heijn schijnt 27 miljoen Smurfen te hebben gekocht. Geen echte, maar van pluche. Dit jaar zijn de smurfen jarig, ze worden 50 jaar, misschien dat daardoor het idee is ontstaan. De marketingactie met de smurfen, die volgende week van start moet gaan, wordt door AH overigens niet bevestigd omdat het ‘een verrassing voor de klant’ moet blijven. Merkwaardig detail in het hele verhaal: de voorzitter van de stichting Smurfenverzamelaars heeft in het verleden als slager bij Albert Heijn gewerkt…