Geschreven door: René op 8 augustus 2009 | reageer
In een commercial voor Apoliva, een cosmeticamerk, zingt een Zweeds fotomodel op de klanken van een paar pianotonen. Het weer verandert van regenachtig, via sneeuw en onweer naar zonnig. Niet veel bijzonders zou je zeggen. Matig geheel. Maar op Facebook is nu een groep met de naam ‘ik ben bang voor het meisje in de Apoliva-commercial’. En die groep heeft op dit moment meer dan 101.000 leden. U leest goed. Wat is er toch met dat kind, genaamd Adina Fohlin?
Geschreven door: René op 16 februari 2009 | reageer
Een prachtige website is het, die site waar helemaal niks gebeurt. Met een passende url: http://www.thefirstworldwidewebsitewerenothinghappens.com/. Ik kan helaas niet melden waar het verder over gaat of wie de afzender is, je moet je laten verrassen.
Geschreven door: René op 31 december 2008 | reageer
Vaak is het een goed idee: nieuws scheiden van advertenties. Maar soms is het wel fijn als een redacteur oplet en kijkt welke reclames zijn nieuwsbericht omlijsten. Andersom kan ook natuurlijk: als adverteerder wil je per slot van rekening niet ieder bericht sieren. Een voorbeeld van hoe fout dit kan uitpakken zie je bij dit filmpje op Haaretz.com. De reportage gaat over Israëlische bombardementen op Palestijnse woongebieden, de reclame over luxe appartementen…
Geschreven door: René op 18 december 2008 | reageer
De reclame ‘kip, het meest veelzijdige stukje vlees’ is wat mij betreft een Loodzware Loeki waard. Het is niet alleen een vreselijk vervelende tune, het is bovendien niet waar. Met varkensvlees is minstens zoveel te bereiden. Erger vind ik dat de campagne voor 50% gesteund wordt door de EU. Worden alle campagnes van alle ondernemers gesteund door Europa? Nee, als je een winkel in prullaria hebt mag je het zelf uitzoeken. Toevallig een zorginstelling? Bekijk het maar! Waarom die kip dan wel?
Tegen die kipreclame zijn protesten geweest, er zijn Kamervragen gesteld over de subisidie van 2,9 miljoen euro, maar helaas… gisteren hoorde ik dat gekakel wéér voorbijkomen.
Geschreven door: René op 25 november 2008 | reageer
Commercials zijn gemaakt om enige affiniteit met de afzender te bewerkstelligen. Verliefd te worden op wasmiddel bijvoorbeeld. Te dromen van Omo en Persil. Als ze niet goed zijn, kun je er ook nachtmerries van krijgen. De laatste tijd slaap ik niet meer dankzij Paul van Vliet op de radio en die idiote Frank (“Frenk“) op tv. Ik doneer niks meer aan Unicef en betaal voortaan wat meer voor mijn telefoon.
De commercial is al enige maanden te beluisteren op de radio: the dream foundation die op zoek is naar mensen met een terminale ziekte. Als ze u eenmaal hebben gevonden maken ze uw droom waar. Ja, ja. Zonder dat ze weten wat uw droom is, maar dat terzijde. Ik heb nog nooit iemand met zoveel genoegen de woorden ‘terminale ziekte’ horen uitspreken. Getver! Als blijkt dat ik een dodelijke ziekte heb wil ik in ieder geval niemand van de dream foundation aan mijn bed. Lijkt me nog erger dan een CliniClown.
Altijd gedacht dat ‘data’ hetzelfde is als ‘een verzameling gegevens’. Kan van alles zijn: woorden, getallen, symbolen. Maar dat is niet zo, zegt Solcon. Die maken volgens hun radiocommercial een back-up van uw ‘datagegevens’. Een zoekopdracht in Google leidt toch nog tot 9450 resultaten, waaronder die van het weekblad van de Universiteit van Tilburg…. Ik hoor trouwens ook wel eens mensen praten over data’s. En dat zijn altijd mensen die iedere dag dagelijks werkarbeiden met inclusief deze materiestof.
Kenwood heb ik ooit in huis gehad als mijn hifi-installatie. Voor de mp3 terreur zeg maar. Goed spul. Maar Kenwood heeft het in de audio-wereld niet gered en nu maken ze alleen maar zooi voor in de auto en zo. Toch vond ik het leuk dat ik ze weer tegenkwam op het web: staying alive.
Toe aan het vernieuwen van uw website? Let er dan op dat uw nieuwe site voldoet aan de basisvoorwaarden voor vindbaarheid. Download onze gratis SEO-gids voor beginners.
