Vandaag op fotoreportage bij een instelling voor ouderenzorg. Prachtige locatie, mooie ruimte, met een buffet. Maar de luiken waren naar beneden: dus geen koffie, thee, of glaasje weetikwat. Vier uur in de middag en de recreatieruimte is doods.

Twee oorzaken, zo blijkt: met de nieuwe regeling voor zorgzwaartepakketten krijgt een cliënt waarop hij volgens de CIZ-ambtenaren recht op heeft. Per minuut geregeld. Een duw van de kamer naar de recreatieruimte moet extra worden betaald, want dat past niet in het pakket. Effe achter een rolstoel duwen  is illegaal (want niet betaald).

Reden twee: een enorm gebrek aan vrijwilligers die de omissie van onze samenleving kunnen opvangen. Ik noem dat: een schande. En ga morgen uitrekenen of ik ondanks mijn drukke werkleven toch iets kan bijdragen, ook al is het maar een uur per week.